|
| Jerzy Gwaj (1931-1995) |
Technik leśnik, pracownik kilku nadleśnictw w Puszczy Białowieskiej oraz główny księgowy w Białowieskim Parku Narodowym.
Urodził się 4 marca 1931 roku w Białowieży, w rodzinie Bazyla i Anastazji z domu Szechalewicz. Rodzice prowadzili ponad 2-hektarowe gospodarstwo rolne.
Naukę w Szkole Powszechnej w Białowieży rozpoczął w 1938 roku. W czasie okupacji radzieckiej ukończył II i III klasę z rosyjskim językiem nauczania. Podczas okupacji niemieckiej pozostawał przy matce; w tym czasie musiał wykonywać przymusowe roboty szarwarkowe. Ojciec zaginął w 1942 roku w okolicach Warszawy (od 1939 roku pracował na poczcie w Otwocku).
Po II wojnie światowej kontynuował naukę w Szkole Podstawowej w Białowieży. Klasę siódmą ukończył w 1947 roku. Tego samego roku wstąpił do 3-letniego Gimnazjum Mechanicznego w Hajnówce – jego absolwentem został w 1949 roku.
W drugiej połowie lat 40-tych działał w organizacjach młodzieżowych. Od 1946 roku był członkiem Związku Młodzieży Wiejskiej (pełnił funkcję sekretarza koła), następnie wstąpił do Związku Młodzieży Polskiej.
Od początku stycznia do końca grudnia 1950 roku odbywał praktykę leśną w Nadleśnictwie Białowieża. Z dniem 1 lutego 1951 roku został zatrudniony na stanowisku manipulanta drzewnego na składnicy. Z początkiem maja 1951 roku przeniósł się do Nadleśnictwa Zwierzyniec, w którym otrzymał etat kancelisty, pełnił także funkcję kasjera. W okresie od 1 grudnia 1951 do 28 lutego 1952 pracował na stanowisku podleśniczego.
W czasie pracy w Nadleśnictwie Białowieża został wybrany członkiem Gminnej Rady Narodowej w Białowieży (funkcję tę pełnił od 1 kwietnia 1951 do 3 sierpnia 1957 roku).
W okresie od 1 marca 1952 do 24 września 1954 roku odbywał zasadniczą służbę wojskową. Zakończył ją w stopniu plutonowego.
Po wojsku pracował jako podleśniczy w Nadleśnictwie Browsk (od początku października do końca listopada 1954 roku). 1 grudnia 1954 roku objął etat referendarza w Dziale Planowania w Rejonie Lasów Państwowych Białowieża, a z początkiem października 1957 roku awansował w nim na ekonomistę.
W tym czasie był już żonaty. Związek małżeński z Nadzieją Buszko zawarł 18 lutego 1955 roku. Małżeństwo doczekało się dwojga dzieci: Wiesława i Jolanty.
Od 1 lipca 1959 roku zaczął pełnić funkcję inspektora służby ekonomicznej Zespołu Nadleśnictw Białowieża (OZLP Białystok). W związku z likwidacją Zespołu Nadleśnictw Białowieża, z dniem 1 października 1961 roku został przeniesiony do pracy w Nadleśnictwie Zwierzyniec i mianowany kierownikiem biura p.o. głównego księgowego, a następnie kierownikiem biura – głównym księgowym. W Nadleśnictwie Zwierzyniec pracował do końca stycznia 1972 roku.
Z tego okresu pracy zachowała się pisemna opinia o nim, wydana przez kierownictwo nadleśnictwa w dniu 11 czerwca 1964 roku. Czytamy w niej: „Pracownik wybitnie uczciwy i sumienny. Powierzone mu obowiązki wykonuje wzorowo, pomimo że zakres jego czynności jest większy niż w innych Nadleśnictwach (Ośrodek Szkoleniowy) (…). Pracuje społecznie”.
Podczas pracy uczył się w trybie zaocznym w Technikum Leśnym w Białowieży. Tytuł technika leśnika otrzymał w 1959 roku. W 1965 roku ukończył 2-letni zaoczny kurs zawodowy dla pracowników finansowo-księgowych leśnictwa i przemysłu drzewnego, odbywający się w Centralnym Ośrodku Szkolenia Zaocznego w Warszawie. W maju tego samego roku ukończył także kurs z zakresu organizacji i kontroli wewnętrznej, który został zorganizowany w Ośrodku Szkoleniowym w Białowieży.
Z początkiem lutego 1973 roku rozpoczął pracę w Białowieskim Parku Narodowym – początkowo na stanowisku kontraktowego starszego księgowego, a od 1 maja tego samego roku – na stanowisku głównego księgowego.
Z dniem 1 grudnia 1991 roku uzyskał uprawnienia do przejścia na wcześniejszą emeryturę, ale nadal pozostawał w stosunku pracy. ZUS zawiesił emeryturę do czasu ustania zatrudnienia. W dniu 10 marca 1995 roku główny księgowy stał się ofiarą wypadku drogowego, do którego doszło na szosie Zabłudów – Białystok. Jechał w celu załatwienia sprawy służbowej w banku w Białymstoku. Samochód „Żuk” prowadził zakładowy kierowca. Podczas omijania stojącego na jezdni samochodu ciężarowego parkowe auto uderzyło weń swoim prawym bokiem. Główny księgowy doznał poważnych obrażeń. Trafił do Państwowego Szpitala Klinicznego w Białymstoku, w którym zmarł 6 kwietnia 1995 roku. Miał 64 lata.
Został pochowany na cmentarzu w Białowieży. Obok niego spoczywa żona Nadzieja, która zmarła 6 stycznia 2019 roku w wieku 88 lat.
(Oprac. Piotr Bajko)