|
| Wołoncewicz Leon (1938-2026) |
Inżynier leśnik, nauczyciel i wychowawca w Technikum Leśnym w Białowieży.
Urodził się 11 lipca 1938 roku w Szereszowie (obecnie w Republice Białoruś), w rodzinie Pawła i Janiny, zajmującej się rolnictwem. Miał pięciorga rodzeństwa.
Po zakończeniu II wojny światowej, kiedy Szereszów znalazł się w granicach BSSR, ojciec Leona przyjechał do Polski w poszukiwaniu pracy i miejsca zamieszkania dla swej rodziny. Trafił do Białowieży. Zatrudnił się w Państwowym Leśnym Ośrodku Szkoleniowym, który z czasem został przekształcony w Technikum Leśne. Rodzinę ściągnął do Białowieży dopiero jesienią 1956 roku.
Leon rozpoczął naukę w Technikum Leśnym. Dyplom technika leśnika otrzymał w 1961 roku. Z początkiem lipca tego samego roku rozpoczął odbywanie stażu w Nadleśnictwie Białowieża. Wkrótce został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Po powrocie z wojska w październiku 1963 roku kontynuował pracę praktykanta techniczno-leśnego. W czerwcu 1964 roku zdał egzamin przed Komisją Kwalifikacyjną przy Okręgowym Zarządzie Lasów Państwowych w Białymstoku i został zatrudniony w nadleśnictwie na stanowisku podleśniczego.
Z początkiem września 1964 roku przeszedł do pracy w Technikum Leśnym w Białowieży. Otrzymał etat nauczyciela zawodu. Niebawem podjął studia zaoczne na Wydziale Leśnym SGGW w Warszawie. Ukończył je w 1970 roku, otrzymując dyplom inżyniera leśnika. W 1972 roku został zatrudniony na etacie nauczyciela przedmiotów zawodowych. Jego oczkiem w głowie było maszynoznawstwo leśne. W 1998 roku Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych powołała go na recenzenta nowych podręczników dla szkół leśnych.
Był wychowawcą wielu klas w technikum i zasadniczej szkole zawodowej. Pełnił różne funkcje, m.in. technika BHP, opiekuna Koła Fotograficznego, sekretarza Szkolnej Komisji Stypendialnej, przewodniczącego Komisji Przedmiotów Zawodowych. Opiekował się też nauczycielami zdobywającymi awanse zawodowe.
W opinii swoich przełożonych był pracownikiem sumiennym, zdyscyplinowanym i koleżeńskim. U uczniów cieszył się poważaniem.
Za swą pracę dydaktyczną i wychowawczą otrzymał następujące nagrody i odznaczenia: Nagrodę Ministerstwa Oświaty i Wychowania (1977), Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi (1982, 1985) i Medal Komisji Edukacji Narodowej (1993).
Na emeryturę odszedł z dniem 11 lipca 2003 roku.
Od 1978 roku był w związku małżeńskim z Anną z domu Koronkiewicz. Małżeństwo doczekało się pięciorga dzieci: Marcina, Piotra, Marty, Izabeli i Ewy.
Zmarł 27 marca 2026 roku w wieku 87 lat. Pochowany na cmentarzu w Białowieży.
Wspomnienie o Leonie Wołoncewiczu autorstwa emerytowanej nauczycielki i dyrektorki technikum Anny Kulbackiej zamieścił „Głos Białowieży” w numerze 4/2026.
(Oprac. Piotr Bajko)